Γεια χαραντάν αναγνώστη μου. Ρεπάρει σήμερα το Παγκόσμιο και αρχικά είχα στο μυαλό μου να καλύψω το κενό με στοίχημα στα προκριματικά του Τσαμπιολί. Αλλά, αναγνώστη μου, αυτό θα ήταν πισωγύρισμα. Είμαστε τόσο ωραία και καλά σε ρυθμούς Μούνδιαλ, θα πάω να μπλέξω με Μαλτέζες και Σαμμαρίνες; Όχι δα.
Οπότε, λίγο πριν μπούμε στα προημιτελικά (και με το κουπόνι στοιχήματος φτωχό σήμερα), θα δούμε τι καλό παίζει στα μακροχρόνια (ή μάλλον στα μεσομακροχρόνια) στοιχήματα, μέχρι το φινάλε της διοργάνωσης. Από το ποιος θα πάρει την κούπα και ποιος θα είναι ο ηττημένος φιναλίστ, μέχρι το ποιος θα κατακτήσει τα ατομικά βραβεία της Φίφας. Για όλα υπάρχει αντίστοιχη αγορά στις στοιχηματικές εταιρίες. Όχι, δεν έχουν όλα αξία. Εγώ πάντως θα τα αναλύσω όλα και εσύ, αναγνώστη μου, κάνεις τα κουμάντα σου.
Αρχικά, τώρα που φτάσαμε στις οκτώ καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης, έκανα ανανέωση στα πάουερ ράνκινγκς μου. Δεν το ζήτησε κανείς, το ξέρω, όμως εγώ θα σου δώσω τη διαβάθμισή μου.
Η Γαλλία και η Ισπανία είναι τα φαβορί, οι καλύτερες ομάδες του τουρνουά.
Η Αργεντινή και η Αγγλία είναι τα πολύ ισχυρά αουτσάιντερ.
Το Μαρόκο, η Νορβηγία και το Βέλγιο δικαιούνται να ονειρεύονται.
Και η Ελβετία είναι επίσης εκεί για κάποιον λόγο.
Πάμε να δούμε τα βασικά μακροχρόνια, όπως διαμορφώνονται τώρα, στο κενό ανάμεσα σε φάση των «16» και προημιτελικά.
Στοίχημα κατάκτηση Μουντιάλ
Βλέποντας την απολύτως αντικειμενική μου διαβάθμιση, κανείς θα πίστευε ότι πάμε για τελικό Γαλλίας – Ισπανίας. Αυτό δεν γίνεται, αναγνώστη μου. Ακόμα και αν προκριθούν και οι δύο από τα προημιτελικά, θα συναντηθούν αναμετάξυ των στον ημιτελικό.
Συγκεκριμένα, το οπάνω μέρος του ταμπλό (σε όρους τένις) έχει τα ματς της Γαλλίας με το Μαρόκο και της Ισπανίας με το Βέλγιο. Το κάτω μέρος του ταμπλό έχει τη ματσάρα Αγγλία – Νορβηγία και το Αργεντινή – Ελβετία.
Δεν πρόκειται να παίξω στοίχημα κατάκτησης της διοργάνωσης. Προτιμώ να το πηγαίνω παιχνίδι με το παιχνίδι. Η κορυφαία ομάδα στο τουρνουά είναι η Γαλλία και αν το πάρει, θα μιλάμε για μία από τις καλύτερες ομάδες στην ιστορία του θεσμού, πλάι στη Βραζιλία του 1970. Αλλά έχει δύσκολη πορεία. Το Μαρόκο μόνο εύκολος αντίπαλος δεν είναι, ενώ και η Ισπανία στα ημιτελικά θα βάλει στους Γάλλους ένα τεστ που δεν έχουν ακόμα αντιμετωπίσει. Οπότε από μακριά και αγαπημένοι.
Προγνωστικά πρώτου σκόρερ
Το Χρυσό Παπούτσι είναι το μόνο εκατό τοις εκατό δίκαιο βραβείο στα Μούνδιαλ. Βάζεις τα περισσότερα γκολ, παίρνεις το Χρυσό Παπούτσι. Χωρίς ψηφοφορίες και υποκειμενικά κριτήρια. Και φέτος το βραβείο θα κριθεί στα πολύ ψηλά επίπεδα. Αν με ρωτάς, θα δούμε έναν ή και δύο παίκτες με διψήφιο αριθμό γκολ, κάτι που έχει να συμβεί δεκαετίες.
Τα 13 γκολ σε ένα τουρνουά, του Ζιστ Φοντέν, Γάλλου στο επάγγελμα, από το 1958 είναι άπιαστα. Και το έκανε σε μόλις έξι ματς. Από εκεί και πέρα, έντεκα είχε πετύχει ο Σάντορ ο Κόκσις, Ούγγρος στο επάγγελμα, το 1954, ενώ ο τελευταίος διψήφιος σε Μούνδιαλ ήταν ο Γκερτ ο Μίλερ, Δυτικογερμανός στο επάγγελμα, το 1970. Και μόλις συνειδητοποίησα ότι και οι τρεις τους έφτασαν τουλάχιστον στα ημιτελικά, όμως δεν κατέκτησαν το τρόπαιο. Ψάχνοντάς το λίγο παραπάνω, το ίδιο συνέβη και στους δύο παίκτες που έχουν βάλει από εννέα γκολ. Ήταν ο Βραζιλιάνος Αντεμίρ, το 1950, και ο Πορτογάλος Εουσέμπιο, το 1966.
Αλλά, για μισό, σε έχω αφήσει χωρίς ιστοριούλα σήμερα. Ειδικά στο ρεπό της διοργάνωσης είναι ντροπή μου.
Έλεγα για τα έντεκα γκολ του Κόκσις το 1954. Επίσης έλεγα, πιο πάνω, ότι η Βραζιλία του 1970 είναι η κορυφαία ομάδα που έχει σηκώσει το τρόπαιο. Αν το είχε πάρει η Ουγγαρία του 1954 (ή η Ολλανδία του 1974, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα συζήτησης), ίσως να τοποθετούα αυτήν ως τη μεγαλύτερη όλων. Με Χιντεγκούτι, με Λόραντ, με Μπόζικ και ειδικά με τη μαγική τριάδα: Πούσκας, Κόκσις, Τσίμπορ. Που θα μπορούσε να είναι τετράδα, αν δεν είχε αυτομολήσει ήδη στη Δύση ο Λάζλο (ή Λάντισλαβ, ή Λαντισλάο, αφού κατέληξε κάτοχος τεσσάρων υπηκοοτήτων) ο Κουμπάλα. Που ήταν τόσο καλός, ώστε το παλιό γήπεδο της Μπαρσελόνα δεν έφτανε για το κοινό. Κι έτσι έχτισαν το «Καμπ Νόου», το μεγαλύτερο, τότε, γήπεδο ποδοσφαίρου στον κόσμο. Για χάρη του και μόνο.
Αλλά έλεγα για τη μαγική τριάδα της Αράντσιπατ, της εθνικής Ουγγαρίας της πρώτης πενταετίας της δεκαετίας του 1950. Το 1956 οι τρεις τους εγκατέλειψαν μία ευρωπαϊκή περιοδία της Χόνβεντ και ακολούθησαν το δρόμο του Κουμπάλα. Κόκσις και Τσίμπορ πήγαν να τον βρουν στην Μπαρσελόνα, ενώ ο Πούσκας έγινε παγκόσμιος θρύλος με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κι όμως, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Πρώτη στάση και των τριών, το Πάσχα του 1956, ήταν στον Πειραιά. Ο Δημήτρης Καρέλλας τους υπέγραψε για λογαριασμό του Εθνικού. Έπαιξαν σε μια σειρά φιλικών (και στο Κύπελλο Πάσχα εκείνης της χρονιάς), όμως η τριπλή συμμαχία Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΑΕΚ απέτρεψε την τεράστια κίνηση αυτή.
Ναι, είπα την ιστορία που ήθελα (μια και δεν έχει αγώνες σήμερα, είμαι πιο χαλαρός), επιστρέφω στα του πρώτου σκόρερ του παρόντος Μούνδιαλ.
Τέσσερις είναι οι πραγματικοί διακδικητές του βραβείου. Ο Λιονέλ ο Μέσι, Αργεντίνος στο επάγγελμα, με οκτώ γκολ, ο Κιλιάν Εμπαπέ, Γάλλος στο επάγγελμα, με επτά γκολ, ο Έρλινγκ Χόλαντ, Βίκινγκ στο επάγγελμα, αλλά και ο Χάρι ο Κέιν, Άγγλος στο επάγγελμα, με έξι γκολ.
Ο Μέσι είναι το πρώτο φαβορί στις στοιχηματικές εταιρίες και είναι λογικό. Ψάχνει το γκολ σε κάθε ευκαιρία, είναι σε καταπληκτική κατάσταση, παρά τα 39 του χρόνια και θεωρητικά έχει τον ευκολότερο αντίπαλο για να μπει στα ημιτελικά, που δίνουν δύο επιπλέον ματς και δύο επιπλέον ευκαιρίες για γκολ. Στοιχηματικά, στα μάτια μου η αξία είναι στον Χόλαντ, που πληρώνει 8.00 και δεν αποκλείω καθόλου το ενδεχόμενο να αποκλείσει η Νορβηγία την Αγγλία. Πάντως, ούτε εδώ πρόκειται να παίξω κάτι.
Στοίχημα πρώτος στις ασίστ
Εδώ τα πράγματα είναι σαφώς πιο απλά. Ο Μάικλ ο Ολίσε, Γάλλος στο επάγγελμα, Αγγλονιγηριανοαλγερινός στο χόμπι, έχει πέντε και πληρώνει 1.25 για να βγει πρώτος σκόρερ. Δεύτερος στη λίστα των ασίστ, με μία λιγότερη, είναι ο Μπραχίμ ο Ντίαθ, Μαροκινός στο επάγγελμα, Ισπανός από χόμπι. Αν ήταν υγιής ο Σαϊμπάρι, ο ικανότερος σκόρερ του Μαρόκου, ίσως να έριχνα την τουφεκιά μου, λόγω αποδόσεων, όμως και εδώ μένω εκτός.
Και τι θα παίξεις βρε Νώντα; Θα παίξω τα βραβεία που δεν έχουν αντικειμενικότητα. Τα βραβεία όπου το συναίσθημα παίζει ρόλο.
Προγνωστικά Χρυσής Μπάλας Μουντιάλ
Το Βραβείο του Καλύτερου Παίκτη του Μούνδιαλ δεν πηγαίνει πάντα στον κορυφαίο των νικητών. Στην πραγματικότητα, πολύ πιο συχνά πηγαίνει στον καλύτερο της ομάδας που έφτασε στα ημιτελικά κάνοντας τον περισσότερο θόρυβο, στον καλύτερο της μεγάλης έκπληξης. Αλλά είπαμε, ο συναισθηματισμός παίζει μεγάλο ρόλο.
Αν η Γαλλία πάρει το τρόπαιο, λογικά τη Χρυσή Μπάλα θα σηκώσει ο Κιλιάν ο Εμπαπέ. Αν δεν πάει η κούπα στο Παρίσι, τότε δεν βλέπω να επιβραβεύεται ο καλύτερος παίκτης του μεγάλου φαβορί.
Ο Λιονέλ Μέσι έχει υπέρ του το narrative: ίσως ο κορυφαίος όλων των εποχών, στον τελευταίο του χορό. Και τι χορός, δηλαδή… Αν δεν είχε χάσει δύο πέναλτι στο τουρνουά, θα του το είχα δέσει κιόλας με κορδέλα. Ακόμα και με χαμένο τελικό (αν χάσει από την Ισπανία και όχι από τη Γαλλία, για παράδειγμα) πιστεύω ότι θα το πάρει.
Αλλά και εδώ η αξία είναι στον Έρλινγκ τον Χόλαντ. Αν γίνει καμιά στραβή και η Νορβηγία περάσει την Αγγλία, ειδικά αν ο Χόλαντ σκοράρει, μπορεί να πάρει το βραβείο, ακόμα και με χαμένο ημιτελικό, ακόμα και με την τέταρτη θέση. Και εκεί είναι η αξία, οπότε στο 8.00 της Novibet αγοράζω τον Νορβηγό.
Στοίχημα Καλύτερου Νέου Παίκτη Μουντιάλ
Εδώ έχει πολλή κουβέντα. Οι δύο καλύτεροι παίκτες, ως σύνολο καριέρας και ταλέντο, στην κατηγορία είναι αδιαμφισβήτητα ο Λαμίν ο Γιαμάλ, Ισπανός στο επάγγελμα, και ο Ντεζιρέ ο Ντουέ, Γάλλος στο επάγγελμα. Και είναι τα δύο φαβορί, βάσει αποδόσεων. Όμως δεν είναι οι νέοι παίκτες που έχουν κλέψει τις εντυπώσεις στο Παγκόσμιο.
Επειδή ακριβώς ψηφίζει κόσμος με καρδιά και συναισθήματα και όχι κάποιο ΑΙ, νομίζω ότι το βραβείο θα πάει σε όποιον από τους δύο περάσει στον τελικό. Ειδικά αν δούμε κάποιο μεγάλο ματς του Γιαμάλ τις επόμενες μέρες, θα το κλειδώσει άνετα.
Όμως, μέχρι στιγμής, είναι τρεις άλλοι παίκτες που έχουν κερδίσει εμένα.
Μιλάω για τον Πάου τον Κουμπαρσί της Ισπανίας, τον Αγιούμπ τον Μπουαντί του Μαρόκου και τον Αντόνιο τον Νούσα της Νορβηγίας. Και εδώ θαρρώ πως αξίζει μια ψιλή στον τρίτο, ειδικά αν θεωρείς (όπως εγώ) ότι η Νορβηγία θα περάσει την Αγγλία και θα πάει στα ημιτελικά.
Προγνωστικά Καλύτερου Τερματοφύλακα
Φαβορί στην κατηγορία του καλύτερου τερματζή είναι ο Ουνάι ο Σιμόν της Ισπανίας. Δεν έχει δεχθεί ακόμα γκολ, όμως θεωρώ πως η άμυνά του έχει κάνει τόσο καλή δουλειά που αυτόν δεν τον έχουμε δει ακόμα να μπαίνει στο παιχνίδι.
Εδώ η τουφεκιά μου είναι ίδια με του προηγούμενου Παγκόσμιου (θα το έπιανα, αν δεν έκανε τέτοιο ημιτελικό και τέτοιο τελικό ο Έμι ο Μαρτίνες) και αφορά τον τεράστιο τον Γιασίν τον Μπουνού του Μαρόκου. Κάνει πάλι ένα μαγικό τουρνουά και του δίνω ελπίδες ακόμα και αν η ομάδα του δεν περάσει στην τετράδα. Το 13.00 στη Stoiximan παραείναι δελεαστικό.
Και μην ξεχνάς αναγνώστη μου. Ο Νώντας δεν είναι τίπστερ. Ο Νώντας είναι μακροχρόνια ιδέα.
