Γεια χαραντάν αναγνώστη μου. Γύρισα από τις διακοπές, ακριβώς πάνω στη στιγμή που φεύγουν όλοι από την Αθήνα και πάνε στα χωριά τους, ώστε να αφήσουν όλους εμάς τους ιθαγενείς αυτόχθονες αβορίγινες Ίνουιτ του Λεκανοπεδίου να χαρούμε τον Αύγουστό μας. Αλλά πριν τον Αύγουστο, έχουμε το φινάλε του Ιουλίου. Και ειδικά τη σημερινή μέρα.
Γιατί σήμερα, αναγνώστη μου, σαρανταρίζω. Γίνομαι σαράντα, γιορτάζω (μ’ ακούτε που το φωνάζω) και αισθάνομαι περίφημα. Ναι, θα σου μιλήσω και για στοίχημα, μην γκρινιάζεις, αλλά επίτρεψέ μου να πω πρώτη φορά χρόνια πολλά στον εαυτό μου.
Με ρωτάς πώς είναι ψυχολογικά να βάζω το τεσσάρι μπροστά. Όπως είπε ο Βαλ ο Κίλμερ στο Tombstone το 1993, «είμαι στην ακμή μου». Και όπως το είπε (ακόμα καλύτερα) ο Αντύπας το 1997, «είμαι στην καλύτερή μου φάση, μωρό μου». Τα είχε πει και ακόμα νωρίτερα ο άρχων Αντύπας. Το «είμαι στα χάι μου» είναι πρακτικά το ίδιο πράγμα και το είχε πει από το 1991. Άρα ο Αντύπας αντέγραψε Βαλ Κίλμερ που αντέγραψε Αντύπα. Μαγεία.
Δεν είχα σκοπό, που λες, να γράψω σήμερα. Έλεγα να ξεκινήσω το Σάββατο. Όμως πιο πολύ για τα γενέθλιά μου και λιγότερο για τις αναλύσεις στοιχήματος καθαυτές, γράφω ένα σφηνάκι.
Παναθηναϊκός – Πάκσι στοίχημα
Να το βγάλουμε από τη μέση. Η Πάκσι δεν είναι για καλοκαίρι. Οι Παξοί είναι για καλοκαίρι. Αν και οριακά, εδώ που τα λέμε, με τον υπερτουρισμό. Αλλά δεν θα το κάνουμε εδώ αντιτουριστικό μανιφέστο.
Στο πρώτο ματς, ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ καλός και θα μπορούσε να νικήσει με μεγαλύτερο σκορ. Οι Ούγγροι (ή Ουγγαρέζοι, αν θέλουμε να τιμήσουμε τη σαλάτα ή αλοιφή που λατρεύεται στον Βόλο και στα Τρίκαλα αποκαλούν Σικάγο) είναι μια ομάδα που ξέρει να βρίσκει δίχτυα, όμως αμυντικά πάσχει (ή πάσκει, για να γίνει και το κακό λογοπαίγνιο).
Οπότε στο αποψινό Παναθηναϊκός – Πάκσι βλέπω δεύτερη πράσινη νίκη, αλλά με γκολ και από τις δύο πλευρές, στο συνδυαστικό 2.70 της Superbet.
Και μην ξεχνάς, αναγνώστη μου. Ο Νώντας δεν είναι τίπστερ. Ο Νώντας είναι ιδέα.
